Sprawozdanie z pielgrzymki

Właśnie wróciłem z 75. pielgrzymki młodych do Chartres. Zmęczony ale bardzo zadowolony. Pełen pozytywnej energii, mam siłę aby jutro stawić czoła kolejnym problemom dnia codziennego. W żadnym calu nie żałuję, że zamiast leżenia odłogiem dwóch dni zebrałem się na nieco wysiłku, aby przejść niecałe 50  km wraz z innymi młodymi ludźmi, rozwijając nieco swoją sferę duchową. Jak ogólnie wygląda dzień pielgrzyma?

SOBOTA:
5:00 – Pobudka
7:00 – Odprawa prowadzona przez Biskupa Paryża w katedrze Notre-Dame-de-Paris
8:00 – Wyjazd autobusami do punktu startowego
10:00 – Szapitr 1
12:00 – Wymarsz
14:00 – Szapitr 2
16:00 – Msza święta
20:30 -Docieramy do punktu noclegowego (zupa, grzane wino, przedstawienie i jeden wielki namiot)

NIEDZIELA:
7:00 – Pobódka
8:30 – Wymarsz
10:00 – Szapitr 3
15:00 – Docieramy do Chartres

Po przybyciu na miejsce, na placu przed katedrą, rozkręciła się naprawdę dobra “impreza”. Dużo śpiewania, dużo tańca i wygłupów. Wspólnie, bez względu na język, kolor skóry czy kraj pochodzenia. Rozgrzewaliśmy się, a zarazem odganialiśmy deszczowe chmury, które ciągle nam towarzyszyły. Jednym słowem “Coś pięknego”.

W czasie całej wędrówki mieliśmy 3 krótkie przerwy podczas których, w małych grupach, poruszaliśmy bardzo osobiste i głębokie tematy. Podkładem do rozważań był fragment ewangelii św. Marka o bogatym młodzieńcu oraz list do młodych całego świata ojca świętego Jana Pawła II z okazji międzynarodowego dnia roku młodzieży.

“Ewangelia wg. św. Marka:

Gdy wybierał się w drogę, przybiegł pewien człowiek i upadłszy przed Nim na kolana, pytał Go: «Nauczycielu dobry, co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?» Jezus mu rzekł: «Czemu nazywasz Mnie dobrym? Nikt nie jest dobry, tylko sam Bóg. Znasz przykazania: Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie zeznawaj fałszywie, nie oszukuj, czcij swego ojca i matkę». On Mu rzekł: «Nauczycielu, wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości». Wtedy Jezus spojrzał z miłością na niego i rzekł mu: «Jednego ci brakuje. Idź, sprzedaj wszystko, co masz, i rozdaj ubogim, a będziesz miał skarb w niebie. Potem przyjdź i chodź za Mną!» Lecz on spochmurniał na te słowa i odszedł zasmucony, miał bowiem wiele posiadłości.”

(Mk 10,17-22)

Szapitr 1 – “Spotkanie bogatego młodzieńca”:

• Pierwsza reakcja po przeczytaniu Ewangelii św. Marka o bogatym młodzieńcu. Co mnie najbardziej dotyka, porusza?
• Pomagając sobie fragmentem listu Jana Pawła II, wejść w dyskusję bardziej osobistą.
• A ja: jakie są cele, pragnienia, które budują dzisiaj moje bogactwo? Jeśli Chrystus przechodziłby obok, jakie pytania byś mu zadał?

Szapitr 2 – “Życiowe powołanie”:

• Jak rozumieć sformułowanie “życiowe powołanie”?
• Jak każdy z nas może odnaleźć swoje własne “życiowe powołanie”?
• Jakie środki stosujecie, aby tego dokonać? Kto wam w tym najbardziej pomaga?

Szapitr 3 – “Jezus spojrzał na niego z miłością”:

• Czy doświadczyłem spojrzenia pełnego miłości, które może odmienić życie?
• Czy zdarzyło mi się być odmieniony poprzez pełne miłości spojrzenie Chrystusa?
• Czy spotkałem ludzi, którzy doświadczyli kochającego spojrzenia Chrystusa, które ich odmieniło?
• Czy jestem dotknięty, wzruszony Męką Chrystusa, którą będziemy celebrować?
• Czy dostrzegam wyjątkową miłość Boga dla nas?
• Do czego zaprasza mnie Chrystus, kiedy mówi “pójdź za mną”?

List do młodych jest dosyć długi, możecie przeczytać go między innymi tutaj. Ja przytoczę jednak tylko pewien fragment:

“7. (…) Młody człowiek otrzymał zasadniczą i podstawową odpowiedź na pytanie: „co mam czynić, aby osiągnąć życie wieczne?” — i odpowiedź ta spotkała się z całą dotychczasową drogą jego życia: „wszystkiego tego przestrzegałem od mojej młodości”. Jakże gorąco Wam życzę, każdemu z Was i każdej, ażeby dotychczasowa droga Waszego życia podobnie spotykała się z odpowiedzią Chrystusa. Więcej: ażeby młodość wyposażyła Was w mocny zrąb zdrowych zasad, ażeby sumienie Wasze już w tych młodzieńczych latach osiągnęło ową dojrzałą przejrzystość, która pozwoli Wam zawsze w życiu pozostać „człowiekiem sumienia”, „człowiekiem zasad”, człowiekiem, który budzi zaufanie: który jest wiarygodny. Tak ukształtowana osobowość moralna stanowi zarazem najistotniejszy wkład, jaki możecie wnieść do życia wspólnego, do rodziny, do społeczeństwa, do działalności zawodowej, a także do działalności kulturalnej czy politycznej — wreszcie do samej wspólnoty Kościoła, z którą jesteście lub będziecie kiedykolwiek związani. (…)”

To tak tylko na szybko. Trzeba iść spać, bo rano pobudka do pracy. Zapewne jeszcze długo będę się odwoływać do tej pielgrzymki…

~ - autor: Jarosław Gawęda w dniu 29 Marzec 2010.